Kovanda besin üç yoldan akar: şeker enerjiye, polen proteine, protein yavruya ve uzun ömre. Haritada bir düğüme dokunun ya da “Polen kıtlığı”na geçip zincirin nerede koptuğunu görün.
Bir düğüme dokunun · harita kendi kendine de ilerler
01/07nektar · polen
Çiçek
Nektar=su+şeker·Polen=protein · yağ · sterol
Polenin protein oranı bitki türüne göre yaklaşık %2,5 ile %61 arasında değişir Roulston TH ve ark. 2000. Çok çeşitli çiçekten gelen polen, tek kaynaklı polene göre bağışıklık göstergelerini daha çok yükseltti Alaux C ve ark. 2010.
Çiçek azalınca koloni önce polen açığını hisseder; polen hasadındaki düşüş yavru üretimini doğrudan azaltır Requier F ve ark. 2016.
Tarlacının başındaki bez, sakkarozu glikoz ve fruktoza ayıran enzimi üretir Ueno T ve ark. 2015. Ağır yüklü tarlacı uçarken gram başına yaklaşık 0,8 W güç harcar Harrison JF ve ark. 2002.
Nektar azalınca uçuş uzar: 30 °C’de koloni enerjisinin yaklaşık %30’u toplayıcılığa gider Harrison JF ve ark. 2002.
Arılar nektarın suyunu uçurarak balı olgunlaştırır; balda nem genel olarak %20’yi geçemez Tarım ve Orman Bakanlığı 2020. Arı ekmeği, polenin besin değerini değiştirmekten çok onu saklamaya yarar Anderson KE ve ark. 2014.
Petekteki polen bandı incelir; stoklanan protein hızla tükenir ve yavru bakımı yavaşlar Schmickl T ve ark. 2001.
Protein durumu arının ömrünün başlıca belirleyicilerinden biridir; vitellogenin depo proteini gibi çalışır Amdam GV ve ark. 2002 ve oksidatif strese karşı korur Seehuus SC ve ark. 2006.
Polen duvarı→bakteriler→kısa zincirli yağ asitleri
Gilliamella’nın bazı suşları polen duvarındaki pektini parçalayan enzimler taşır Engel P ve ark. 2012; bağırsak bakterileri arının kilo almasına ve hormon sinyallerine katkı verir Zheng H ve ark. 2017.
Beslenme stresi tek başına değil, pestisit gibi başka streslerle birleşince hayatta kalmayı daha çok düşürür Tosi S ve ark. 2017.
Bal arısının beslenmesi koloni, birey ve yavru düzeyinde ayrı ayrı incelenir; temel besinler nektar, polen, arı sütü ve sudur1. Nektar karbonhidrat, polen ise protein, yağ, vitamin ve mineral kaynağıdır23.
Karbonhidrat akışında tarlacının bezinde üretilen enzim sakkarozu glikoz ve fruktoza ayırır4. Uçuş kası bu şekerleri yakar; ağır yüklü tarlacıda güç gram başına yaklaşık 0,8 W’a çıkar ve 30 °C’de koloni enerjisinin yaklaşık %30’u toplayıcılığa harcanır5.
Protein akışında polenin büyük kısmını genç bakıcı arılar tüketir6. Başlarındaki hipofaringeal bezler arı sütünü salgılar7; yalnızca şurupla beslenen arılarda bu bezlerin küçük kaldığı ve virüs yükünün arttığı görüldü8.
Uzun ömür akışında protein yağ dokusunda vitellogenine dönüşür. Vitellogenin hem yavru besini üretiminde kullanılan bir depo proteini hem de oksidatif strese karşı bir kalkandır910. Sonbaharda azalan polen, koloniyi uzun ömürlü kışlık arılardan oluşan yavrusuz döneme geçirir11.
Bu üç akışın yanında bağırsaktaki bakteriler de çalışır: polen duvarını parçalar, kısa zincirli yağ asitleri üretir ve arının kilo almasına katkı verir1213.
Özmen Özbakır G., Alişiroğlu D. G. (2019). Bal Arılarında Beslenme Fizyolojisi ve Metabolizması. Hayvansal Üretim 60(1):67. doi:10.29185/hayuretim.523081 · Türkçe özet
Ueno T ve ark. (2015). Changes in the Gene Expression Profiles of the Hypopharyngeal Gland of Worker Honeybees in Association with Worker Behavior and Hormonal Factors. PLoS One. doi:10.1371/journal.pone.0130206 · Türkçe özet
Harrison JF, Fewell JH (2002). Environmental and genetic influences on flight metabolic rate in the honey bee, Apis mellifera. Comparative biochemistry and physiology. Part A, Molecular & integrative physiology. doi:10.1016/s1095-6433(02)00163-0 · Türkçe özet
Crailsheim K ve ark. (1992). Pollen consumption and utilization in worker honeybees (Apis mellifera carnica): Dependence on individual age and function. Journal of Insect Physiology. doi:10.1016/0022-1910(92)90117-v · Türkçe özet
Deseyn J, Billen J (2005). Age-dependent morphology and ultrastructure of the hypopharyngeal gland of Apis mellifera workers (Hymenoptera, Apidae). Apidologie. doi:10.1051/apido:2004068 · Türkçe özet
DeGrandi-Hoffman G ve ark. (2010). The effect of diet on protein concentration, hypopharyngeal gland development and virus load in worker honey bees (Apis mellifera L.). Journal of insect physiology. doi:10.1016/j.jinsphys.2010.03.017 · Türkçe özet
Seehuus SC ve ark. (2006). Reproductive protein protects functionally sterile honey bee workers from oxidative stress. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. doi:10.1073/pnas.0502681103 · Türkçe özet
Mattıla HR, Otıs GW (2007). Dwindling pollen resources trigger the transition to broodless populations of long‐lived honeybees each autumn. Ecological Entomology. doi:10.1111/j.1365-2311.2007.00904.x · Türkçe özet
Engel P ve ark. (2012). Functional diversity within the simple gut microbiota of the honey bee. Proceedings of the National Academy of Sciences. doi:10.1073/pnas.1202970109 · Türkçe özet
Zheng H ve ark. (2017). Honeybee gut microbiota promotes host weight gain via bacterial metabolism and hormonal signaling. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. doi:10.1073/pnas.1701819114 · Türkçe özet