Arıcıya cevap
Bilim merkezi

Bal arısı metabolizması

Kovanda besin üç yoldan akar: şeker enerjiye, polen proteine, protein yavruya ve uzun ömre. Haritada bir düğüme dokunun ya da “Polen kıtlığı”na geçip zincirin nerede koptuğunu görün.

Bir düğüme dokunun · harita kendi kendine de ilerler
01/07nektar · polen

Çiçek

Nektar=su+şeker·Polen=protein · yağ · sterol

Polenin protein oranı bitki türüne göre yaklaşık %2,5 ile %61 arasında değişir Roulston TH ve ark. 2000. Çok çeşitli çiçekten gelen polen, tek kaynaklı polene göre bağışıklık göstergelerini daha çok yükseltti Alaux C ve ark. 2010.

Çiçek azalınca koloni önce polen açığını hisseder; polen hasadındaki düşüş yavru üretimini doğrudan azaltır Requier F ve ark. 2016.

Ayrıntılı oku
02/07bal midesi · uçuş kası

Tarlacı

Sakkaroz→glikoz+fruktozα-glukozidaz

Tarlacının başındaki bez, sakkarozu glikoz ve fruktoza ayıran enzimi üretir Ueno T ve ark. 2015. Ağır yüklü tarlacı uçarken gram başına yaklaşık 0,8 W güç harcar Harrison JF ve ark. 2002.

Nektar azalınca uçuş uzar: 30 °C’de koloni enerjisinin yaklaşık %30’u toplayıcılığa gider Harrison JF ve ark. 2002.

Ayrıntılı oku
04/07hipofaringeal bez

Bakıcı arı

Polen proteini→bez→arı sütü

Polenin büyük kısmını genç bakıcı arılar tüketir ve başlarındaki bezlerle arı sütü üretir Crailsheim K ve ark. 1992 Deseyn J ve ark. 2005. Yalnız şurupla beslenen arılarda bez küçük, protein düşük, virüs yükü yüksek bulundu DeGrandi-Hoffman G ve ark. 2010.

Proteinsiz kalan bakıcı arının bezi küçülür; aynı denemede virüs yükü en yüksek şurupla beslenen grupta ölçüldü DeGrandi-Hoffman G ve ark. 2010.

Ayrıntılı oku
07/07mikrobiyota

Bağırsak ekibi

Polen duvarı→bakteriler→kısa zincirli yağ asitleri

Gilliamella’nın bazı suşları polen duvarındaki pektini parçalayan enzimler taşır Engel P ve ark. 2012; bağırsak bakterileri arının kilo almasına ve hormon sinyallerine katkı verir Zheng H ve ark. 2017.

Beslenme stresi tek başına değil, pestisit gibi başka streslerle birleşince hayatta kalmayı daha çok düşürür Tosi S ve ark. 2017.

Ayrıntılı oku
Yavru üretimi
Vitellogenin deposu
Bağışıklık göstergeleri
Şematik yön; sayısal ölçüm değildir.
KarbonhidratProteinYağ · vitellogeninSuMikrobiyotaArı sütü
Filmler

Süreçleri izleyin

Üç akış, tek koloni

Bal arısının beslenmesi koloni, birey ve yavru düzeyinde ayrı ayrı incelenir; temel besinler nektar, polen, arı sütü ve sudur1. Nektar karbonhidrat, polen ise protein, yağ, vitamin ve mineral kaynağıdır23.

Karbonhidrat akışında tarlacının bezinde üretilen enzim sakkarozu glikoz ve fruktoza ayırır4. Uçuş kası bu şekerleri yakar; ağır yüklü tarlacıda güç gram başına yaklaşık 0,8 W’a çıkar ve 30 °C’de koloni enerjisinin yaklaşık %30’u toplayıcılığa harcanır5.

Protein akışında polenin büyük kısmını genç bakıcı arılar tüketir6. Başlarındaki hipofaringeal bezler arı sütünü salgılar7; yalnızca şurupla beslenen arılarda bu bezlerin küçük kaldığı ve virüs yükünün arttığı görüldü8.

Uzun ömür akışında protein yağ dokusunda vitellogenine dönüşür. Vitellogenin hem yavru besini üretiminde kullanılan bir depo proteini hem de oksidatif strese karşı bir kalkandır910. Sonbaharda azalan polen, koloniyi uzun ömürlü kışlık arılardan oluşan yavrusuz döneme geçirir11.

Bu üç akışın yanında bağırsaktaki bakteriler de çalışır: polen duvarını parçalar, kısa zincirli yağ asitleri üretir ve arının kilo almasına katkı verir1213.

Metabolizma rehberleri

Kaynaklar

  1. Özmen Özbakır G., Alişiroğlu D. G. (2019). Bal Arılarında Beslenme Fizyolojisi ve Metabolizması. Hayvansal Üretim 60(1):67. doi:10.29185/hayuretim.523081 · Türkçe özet
  2. Wright GA ve ark. (2018). Nutritional Physiology and Ecology of Honey Bees. Annual review of entomology. doi:10.1146/annurev-ento-020117-043423 · Türkçe özet
  3. Brodschneider R, Crailsheim K (2010). Nutrition and health in honey bees. Apidologie. doi:10.1051/apido/2010012 · Türkçe özet
  4. Ueno T ve ark. (2015). Changes in the Gene Expression Profiles of the Hypopharyngeal Gland of Worker Honeybees in Association with Worker Behavior and Hormonal Factors. PLoS One. doi:10.1371/journal.pone.0130206 · Türkçe özet
  5. Harrison JF, Fewell JH (2002). Environmental and genetic influences on flight metabolic rate in the honey bee, Apis mellifera. Comparative biochemistry and physiology. Part A, Molecular & integrative physiology. doi:10.1016/s1095-6433(02)00163-0 · Türkçe özet
  6. Crailsheim K ve ark. (1992). Pollen consumption and utilization in worker honeybees (Apis mellifera carnica): Dependence on individual age and function. Journal of Insect Physiology. doi:10.1016/0022-1910(92)90117-v · Türkçe özet
  7. Deseyn J, Billen J (2005). Age-dependent morphology and ultrastructure of the hypopharyngeal gland of Apis mellifera workers (Hymenoptera, Apidae). Apidologie. doi:10.1051/apido:2004068 · Türkçe özet
  8. DeGrandi-Hoffman G ve ark. (2010). The effect of diet on protein concentration, hypopharyngeal gland development and virus load in worker honey bees (Apis mellifera L.). Journal of insect physiology. doi:10.1016/j.jinsphys.2010.03.017 · Türkçe özet
  9. Amdam GV, Omholt SW (2002). The regulatory anatomy of honeybee lifespan. Journal of theoretical biology. doi:10.1006/jtbi.2002.2545 · Türkçe özet
  10. Seehuus SC ve ark. (2006). Reproductive protein protects functionally sterile honey bee workers from oxidative stress. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. doi:10.1073/pnas.0502681103 · Türkçe özet
  11. Mattıla HR, Otıs GW (2007). Dwindling pollen resources trigger the transition to broodless populations of long‐lived honeybees each autumn. Ecological Entomology. doi:10.1111/j.1365-2311.2007.00904.x · Türkçe özet
  12. Engel P ve ark. (2012). Functional diversity within the simple gut microbiota of the honey bee. Proceedings of the National Academy of Sciences. doi:10.1073/pnas.1202970109 · Türkçe özet
  13. Zheng H ve ark. (2017). Honeybee gut microbiota promotes host weight gain via bacterial metabolism and hormonal signaling. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. doi:10.1073/pnas.1701819114 · Türkçe özet